Rozważania – Wielki Tydzień – Wielki Wtorek

31 marca 2015 – Wielki Wtorek

Ewangelia na dziśJ 13, 21-33. 36-38

Jezus w czasie wieczerzy z uczniami swymi doznał głębokiego wzruszenia i tak oświadczył: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie zdradzi». Spoglądali uczniowie jeden na drugiego niepewni, o kim mówi. Jeden z uczniów Jego, ten, którego Jezus miłował, spoczywał na Jego piersi. Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego: «Kto to jest? O kim mówi?» Ten oparł się zaraz na piersi Jezusa i rzekł do Niego: «Panie, kto to jest?» Jezus odpowiedział: «To ten, dla którego umaczam kawałek chleba i podam mu». Umoczywszy więc kawałek chleba, wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty. A po spożyciu kawałka chleba wszedł w niego szatan. Jezus zaś rzekł do niego: «Co chcesz czynić, czyń prędzej». Nikt jednak z biesiadników nie rozumiał, dlaczego mu to powiedział. Ponieważ Judasz miał pieczę nad trzosem, niektórzy sądzili, że Jezus powiedział do niego: «Zakup, czego nam potrzeba na święto», albo żeby dał coś ubogim. A on po spożyciu kawałka chleba zaraz wyszedł. A była noc. Po jego wyjściu rzekł Jezus: «Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię, dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, dokąd idziesz?» Odpowiedział mu Jezus: «Dokąd Ja idę, ty teraz za Mną pójść nie możesz, ale później pójdziesz». Powiedział Mu Piotr: «Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść za Tobą? życie moje oddam za Ciebie». Odpowiedział Jezus: «Życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz»

 

Myśli na dziś

  1. Zapowiedź dwóch zdrad, judaszowej i piotrowej, przychodzi tuż przed Wielką Tajemnicą Paschy – słabość człowieka, jego upadek i grzech, pozostaje właściwym kontekstem dzieła Jezusa, który wykupił nas z naszej przegranej.
  2. Wiemy już, jak bardzo te dwie zdrady odmiennie się zakończyły – żalem i nawróceniem Piotra oraz beznadziejnym samobójstwem Judasza – bo za każdym razem, łaska Jezusa, domaga się wolnej odpowiedzi człowieka.
  3. Gdy w tym czasie, przeżywając przebogate doświadczenie liturgii Wielkiego Tygodnia, będziemy podejmowali refleksję nad naszym życiem z jego słabościami i brakami, oraz nad wielką łaską Boga, który zawsze z miłością odpowiada na nasz grzech, wzbudzajmy w naszych sercach akt wiary i nadziei, że Miłość Boga zawsze jest większa, większa niż mój grzech, większa niż moja słabość, większa niż codzienna bylejakość.

Zadanie na dziś

Jeżeli jeszcze nie byłeś u spowiedzi – nie zwlekaj.

Rozważania – Wielki Tydzień – Wielki Poniedziałek

30 marca 2015 – Wielki Poniedziałek

Ewangelia na dziśJ 12, 1-11

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta posługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego i drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi nogi, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. 

Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z uczniów Jego, ten, który miał Go wydać: «Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim?» Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co składano. Na to Jezus powiedział: «Zostaw ją! Przechowała to, aby Mnie namaścić na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie». 

Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili stracić również Łazarza, gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa.

Myśli na dziś

  1. Rozpoczyna się czas, w którym wszystko zmierza do WIELKIEJ TAJEMNICY ODKUPIENIA. U progu Wielkiego Tygodnia dokonuj się znak namaszczenia – przygotowania do doświadczenia, które przełamie serce ucznia, aby mógł w nim działać Pan.
  2. Jak każdy wielki znak, również to namaszczenie w Betanii, prowokuje ujawnienie się wielu postaw: szlachetności Marii, ale też małoduszności Judasza. Wobec takich znaków nikt nie pozostaje obojętny.
  3. W Wielkim Tygodniu również staniemy wobec znaków, które odkryją w nas to co najgłębiej ukrywane, aby pozwolić przemieniać się Bogu. Bo tutaj właśnie dokonuje się cud – to co szlachetne może wzrastać i umacniać się, a to co słabe i małoduszne ciągle ma szansę na przemianę.

 

Zadanie na dziś

Zaplanuj, z kalendarzem w ręku, czas na uczestniczenie w świętej liturgii Triduum Paschalnego – w naszym kościele – W. Czwartek: Msza św. – 19.00; W. Piątek: Jutrznia – 7.30; Droga Krzyżowa – 15.00; nabożeństwo – 18.00; W. Sobota – Jutrznia – 7.30; Wigilia Paschalna – 21.00.

Adoracja przy Ciemnicy – W. Czwartek do 22.00 i przy Grobie Pańskim – W. Piątek do 22.00

Rozważania – V tydzień Wielkiego Postu – sobota

28 marca 2015

Ewangelia na dziśJ 11, 45-57

Wielu spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego. Niektórzy z nich udali się do faryzeuszów i donieśli im, co Jezus uczynił.

Wobec tego arcykapłani i faryzeusze zwołali Najwyższą Radę i rzekli: «Cóż my robimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, i przyjdą Rzymianie, i zniszczą nasze miejsca święte i nasz naród». Wówczas jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był najwyższym kapłanem, rzekł do nich: «Wy nic nie rozumiecie i nie bierzecie tego pod uwagę, że lepiej jest dla was, gdy jeden człowiek umrze za lud, niż miałby zginąć cały naród». Tego jednak nie powiedział sam od siebie, ale jako najwyższy kapłan w owym roku wypowiedział proroctwo, że Jezus miał umrzeć za naród, a nie tylko za naród, ale także, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno. Tego więc dnia postanowili Go zabić. 

Odtąd Jezus już nie występował wśród Żydów publicznie, tylko odszedł stamtąd do krainy w pobliżu pustyni, do miasteczka, zwanego Efraim, i tam przebywał ze swymi uczniami. A była blisko Pascha żydowska. Wielu przed Paschą udawało się z tej okolicy do Jerozolimy, aby się oczyścić. Oni więc szukali Jezusa i gdy stanęli w świątyni, mówili jeden do drugiego: «Cóż wam się zdaje? Czyżby nie miał przyjść na święto?» Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali polecenie, aby każdy, ktokolwiek będzie wiedział o miejscu Jego pobytu, doniósł o tym, aby Go można było pojmać.

 

Myśli na dziś

  1. Stałość w odrzucaniu Jezusa wydaje się znakiem predestynacji, jakby wszyscy ci ludzie skazani byli na całkowitą głuchotę wobec Słowa – jest to jednak znak zatwardziałości serca – co jest niestety postawą wyboru – człowiek musi sam odrzucić Boże wezwanie.
  2. Taki upór człowieka jest największym dramatem, bowiem nawet w sprzyjających okolicznościach nie pozwala na przyjęcie łaski – skazuje na coraz większy dystans od jej źródła – w ostateczności takie zjawisko nazywamy piekłem .
  3. Postawa ta nie jest narzucona z zewnątrz, człowiek krok po kroku, sam buduje wewnętrzny mur odgradzający go od Boga, najczęściej zaczynając od wynajdowania najróżniejszych „racjonalnych” argumentów, które mają uzasadniać, drobne często działania na własną rękę – sprzeczne z Bożymi przykazaniami.

 

Zadanie na dziś

Przeproś Pana Boga za wszystkie postawy, w których uparłeś się zrobić coś po swojemu, nie zważając na nakazy przykazań, lub dobre rady własnego sumienia.

Rozważania – V tydzień Wielkiego Postu – piątek

27 marca 2015

Ewangelia na dziśJ 10, 31-42

Żydzi porwali kamienie, aby Jezusa ukamienować. Odpowiedział im Jezus: «Ukazałem wam wiele dobrych czynów pochodzących od Ojca. Za który z tych czynów chcecie Mnie ukamienować?» 

Odpowiedzieli Mu Żydzi: «Nie chcemy Cię kamienować za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty będąc człowiekiem uważasz siebie za Boga». Odpowiedział im Jezus: «Czyż nie napisano w waszym Prawie: „Ja rzekłem: Bogami jesteście?” Jeżeli Pismo nazywa bogami tych, do których skierowano słowo Boże – a Pisma nie można odrzucić – to jakżeż wy o Tym, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, mówicie: „Bluźnisz”, dlatego że powiedziałem: Jestem Synem Bożym? Jeżeli nie dokonuję dzieł mojego Ojca, to Mi nie wierzcie. Jeżeli jednak dokonuję, to choćbyście Mnie nie wierzyli, wierzcie moim dziełom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu». 

I znowu starali się Go pojmać, ale On uszedł z ich rąk. I powtórnie udał się za Jordan, na miejsce, gdzie Jan poprzednio udzielał chrztu, i tam przebywał. Wielu przybyło do Niego, mówiąc, iż Jan wprawdzie nie uczynił żadnego znaku, ale że wszystko, co Jan o Nim powiedział, było prawdą. I wielu tam w Niego uwierzyło.

 

Myśli na dziś

  1. Im bliżej Paschy, tym bardziej słyszalne zdają się być wątpliwości, pytania i protesty, wobec misji Jezusa, ale chyba musi tak być, aby postawa wiary uczniów Jezusa, stawała się coraz bardziej jednoznaczna.
  2. Warto zauważyć konsekwencję Jezusa: wiara rodzi się w przyjęciu nauczania Pana, znaki i cuda są tylko jej potwierdzeniem, niekiedy jednak koniecznym, aby Słowo dotarło do serca człowieka i je przemieniło.
  3. Do dzisiaj, doświadczenie spotkania Jezusa, musi przedzierać się przez gąszcz znaków zapytania i właściwie nic nie jest podane nam na tacy. Dlatego właśnie Wielki Post jest czasem powtarzalnym, bowiem nigdy nie będziemy uczniami o wierze gotowej.

 

Zadanie na dziś

Podziękuj Panu Bogu za drogę wiary, jaką dla ciebie przygotował, za to co na niej jest pomocą, ale również za te wszystkie doświadczenia, które przysparzają trudności.

Rozważania – V tydzień Wielkiego Postu – czwartek

26 marca 2015

Ewangelia na dziśJ 8, 51-59

Jezus powiedział do Żydów: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeśli kto zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki». Rzekli do Niego Żydzi: «Teraz wiemy, że jesteś opętany. Abraham umarł i prorocy, a Ty mówisz: „Jeśli kto zachowa moją naukę, ten śmierci nie zazna na wieki”. Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Abrahama, który przecież umarł? I prorocy pomarli. Kim Ty siebie czynisz?» 

Odpowiedział Jezus: «Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym. Ale jest Ojciec mój, który Mnie chwałą otacza, o którym wy mówicie: „Jest naszym Bogiem”, ale wy Go nie znacie. Ja Go jednak znam. Gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnie jak wy kłamcą. Ale Ja Go znam i słowo Jego zachowuję. Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień, ujrzał go i ucieszył się». Na to rzekli do Niego Żydzi: «Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś?» 

Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Zanim Abraham stał się, Ja jestem». Porwali więc kamienie, aby je rzucić na Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni.

 

Myśli na dziś

  1. Jezus objawia swój niepowtarzalny i całkowicie oryginalny związek z Bogiem Ojcem i Stwórcą świata – to zaskakujące słowa, nawet dla nas, którzy przywykliśmy wyznawać bóstwo Jezusa.
  2. Wielki Post jest okazją do odnowienia aktu wiary, rozumianego jako decyzja przyjęcia Jezusa – Pana i Zbawiciela – uroczyście wyznamy to w czasie Wigilii Paschalnej w wielką noc.
  3. Tak istotnym jest dla rozwoju życia duchowego, odnawianie i umacnianie w sobie świadomości życiodajnej mocy naszej wiary. Wytrwać w wierności Jezusowi pozwala żyć na wieki.

 

Zadanie na dziś

Rozważ w spokoju wieczornej modlitwy słowa aktu wiary.

Rozważania – V tydzień Wielkiego Postu – środa

25 marca 2015

Ewangelia na dziśŁk 1, 26-38

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: «Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca». Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?» 

Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego». Na to rzekła Maryja: «Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!

Wtedy odszedł od Niej anioł».

 

Myśli na dziś

  1. Dziś uroczystość Zwiastowania Pańskiego, choć na chwilę odchodzimy od atmosfery Wielkiego Postu, to jednak pozostajemy wpatrzeni w centralną rolę Jezusa Boga-Człowieka posłanego na świat, aby go zbawił.
  2. Decyzja Maryi, o przyjęciu zadania Matki, zapoczątkowała historię, w której każdy z nas znajduje swoje miejsce, poprzez osobistą decyzję przyjęcia Jezusa do swojego życia. Wybór wiary, jest odpowiedzią na zwiastowanie, nawet jeżeli wszystkie okoliczności tej decyzji są całkowicie odmienne.
  3. Zwiastowanie Pańskie jest również obchodzone jako dzień świętości życia, bowiem w żadnej innej tajemnicy naszej wiary nie odzwierciedla się tak wyraźnie rozkochanie Boga w człowieku: tak Bóg umiłował świat, że Syna swego posłał aby go zbawić.

 

Zadanie na dziś

Rozważ możliwość włączenia się w dzieło Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego, jest to dziewięciomiesięczna modlitwa, polegająca na odmawianiu codziennie jednej dziesiątki różańca i modlitwy wstawienniczej w intencji dziecka, którego życie przed narodzeniem jest z różnych powodów zagrożone. Szczegóły znajdziesz między innymi na stronie: http://www.duchowa-adopcja.pl/

Rozważania – V tydzień Wielkiego Postu – wtorek

24 marca 2015

Ewangelia na dziśJ 8, 21-30

Jezus powiedział do faryzeuszów: «Ja odchodzę, a wy będziecie Mnie szukać i w grzechu swoim pomrzecie. Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie». Rzekli więc do Niego Żydzi: «Czyżby miał sam siebie zabić, skoro powiada: Tam, gdzie Ja idę, wy pójść nie możecie?» 

A On rzekł do nich: «Wy jesteście z niskości, a Ja jestem z wysoka. Wy jesteście z tego świata, Ja nie jestem z tego świata. Powiedziałem wam, że pomrzecie w grzechach swoich. Tak, jeżeli nie uwierzycie, że Ja jestem, pomrzecie w grzechach swoich». Powiedzieli do Niego: «Kimże Ty jesteś?» Odpowiedział im Jezus: «Przede wszystkim po cóż jeszcze do was mówię? Wiele mam o was do powiedzenia i do sądzenia. Ale Ten, który Mnie posłał, jest prawdziwy, a Ja mówię wobec świata to, co usłyszałem od Niego». A oni nie pojęli, że im mówił o Ojcu. 

Rzekł więc do nich Jezus: «Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że Ja jestem i że Ja nic od siebie nie czynię, ale że to mówię, czego Mnie Ojciec nauczył. A Ten, który Mnie posłał, jest ze Mną: nie pozostawił Mnie samego, bo Ja zawsze czynię to, co się Jemu podoba». Kiedy to mówił, wielu uwierzyło w Niego.

 

Myśli na dziś

  1. Umrzeć w grzechu, oznacza pozostać bez realnej więzi z Bogiem – Jezus nie ukrywa, że taka perspektywa, choć dramatyczna, jednak pozostaje możliwa. I choć On sam otwiera przed nami bramy nieba, to jednak ostatecznie, każdy z nas podejmuje decyzję o przyjęciu wiary.
  2. Gdy w ostatnich dniach Wielkiego Postu ze szczególnym natężeniem powraca temat krzyżowej śmierci Jezusa, ukazany zostaje nam znak, w którym możemy odkryć naszą przyszłość. W spotkaniu z Krzyżem Chrystusa rodzi się wiara człowieka – odkrycie, że w Jezusie Chrystusie Ukrzyżowanym i Zmartwychwstałym jest nasze życie.
  3. Wiara w Jezusa Chrystusa – Zbawiciela pozostaje jedynym warunkiem zjednoczenia z Bogiem. Znak wywyższenia na Krzyżu, staje się znakiem nadziei dla każdego człowieka.

 

Zadanie na dziś

Zrób rachunek sumienia, najlepiej sięgając po pomoc w postaci spisanych pytań do tego rachunku.

Rozważania – V tydzień Wielkiego Postu – poniedziałek

23 marca 2015

Ewangelia na dziśJ 8, 1-11

Jezus udał się na Górę Oliwną, ale o brzasku zjawił się znów w świątyni. Wszystek lud schodził się do Niego, a On, usiadłszy, nauczał. 

Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę, którą pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją na środku, powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, kobietę tę dopiero pochwycono na cudzołóstwie. W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co mówisz?». Mówili to wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć. Lecz Jezus, nachyliwszy się, pisał palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamień». I powtórnie nachyliwszy się, pisał na ziemi. Kiedy to usłyszeli, wszyscy jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych. Pozostał tylko Jezus i kobieta, stojąca na środku. 

Wówczas Jezus, podniósłszy się, rzekł do niej: «Niewiasto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił?». A ona odrzekła: «Nikt, Panie!». Rzekł do niej Jezus: «I Ja ciebie nie potępiam. – Idź, a od tej chwili już nie grzesz».

 

Myśli na dziś

  1. Pytanie, które miało postawić Jezusa w trudnej sytuacji wyboru między sprawiedliwością a miłosierdziem, posłużyło Mu do objawienia prawdy o człowieku. Tylko prawda pozwala na autentyczną sprawiedliwość, która nie stanie się legalizmem i prawdziwe miłosierdzie, które nie będzie litością.
  2. Bóg sprawiedliwy i miłosierny, nie rezygnuje z żadnego ze swych przymiotów. Wskazując na drogę świętości, nigdy nie zamyka oczu na grzech – On go wybacza, otwierając nowe perspektywy życia.
  3. Zaproszeni jesteśmy do uczciwego otwarcia naszych serc, aby móc w całej prawdzie stanąć wobec Boga, oddając w Jego ręce nasze życie, aby otrzymać przebaczenie i nowe życie.

 

Zadanie na dziś

Wyznacz konkretny czas spowiedzi wielkanocnej.

Rozważania – IV tydzień Wielkiego Postu – sobota

21 marca 2015

Ewangelia na dziśJ 7, 40-53

Wśród tłumów słuchających Jezusa odezwały się głosy: «Ten prawdziwie jest prorokiem». Inni mówili: «To jest Mesjasz». Jeszcze inni mówili: «Czyż Mesjasz przyjdzie z Galilei? Czyż Pismo nie mówi, że Mesjasz będzie pochodził z potomstwa Dawidowego i z miasteczka Betlejem?» I powstało w tłumie rozdwojenie z Jego powodu. Niektórzy chcieli Go nawet pojmać, lecz nikt nie odważył się podnieść na Niego ręki. Wrócili więc strażnicy do kapłanów i faryzeuszów, a ci rzekli do nich: «Czemuście Go nie pojmali?» Strażnicy odpowiedzieli: «Nigdy jeszcze nikt nie przemawiał tak, jak Ten człowiek przemawia». Odpowiedzieli im faryzeusze: «Czyż i wy daliście się zwieść? Czy ktoś ze zwierzchników lub faryzeuszów uwierzył w Niego? A ten tłum, który nie zna Prawa, jest przeklęty». Odezwał się do nich jeden spośród nich, Nikodem, ten, który przedtem przyszedł do Niego: «Czy Prawo nasze potępia człowieka, zanim go wpierw przesłucha i zbada, co czyni?» Odpowiedzieli mu: «Czy i ty jesteś z Galilei? Zbadaj, zobacz, że żaden prorok nie powstaje z Galilei». I rozeszli się każdy do swego domu.

 

Myśli na dziś

  1. Nauka Jezusa, i wtedy i dzisiaj, polaryzuje postawy słuchaczy – nikt nie w rzeczywistości nie pozostaje obojętny na wieść o zbawieniu, choć ciągle dla wielu to nie jest jeszcze Dobra Nowina, a jedynie powód do niepokoju
  2. Ale nawet ów niepokój, pozwala działać łasce Boga, nurtuje w sercach, domaga się myślenia, stawia przed wyborem – niekiedy ten stan musi trwać, musi sprawiać wrażenie, że dzieło Jezusa nie przynosi efektów.
  3. Czas Wielkiego Postu, w szczególny sposób pozostaje takim okresem zaniepokojenia. Wiele serc dotyka Boże Słowo i choć pozornie wielu rozchodzi się do domów bezowocnie, to jednak nie pozostaje już takimi samymi ludźmi .

 

Zadanie na dziś

Proś w dzisiejszej modlitwie o odwagę pójścia za Jezusem.

Rozważania – IV tydzień Wielkiego Postu – piątek

20 marca 2015

Ewangelia na dziśJ 7, 1-2. 10. 25-30

Jezus obchodził Galileę. Nie chciał bowiem chodzić po Judeę, bo Żydzi mieli zamiar Go zabić. A zbliżało się żydowskie Święto Namiotów. Kiedy zaś bracia Jego udali się na święto, wówczas poszedł i On, jednakże nie jawnie, lecz skrycie. Niektórzy z mieszkańców Jerozolimy mówili: «Czyż to nie jest Ten, którego usiłują zabić? A oto jawnie przemawia i nic Mu nie mówią. Czyżby zwierzchnicy naprawdę się przekonali, że On jest Mesjaszem? Przecież my wiemy, skąd On pochodzi, natomiast gdy Mesjasz przyjdzie, nikt nie będzie wiedział, skąd jest». 

A Jezus ucząc w świątyni zawołał tymi słowami: «I Mnie znacie, i wiecie, skąd jestem. Ja jednak nie przyszedłem sam od siebie; lecz prawdziwy jest tylko Ten, który Mnie posłał, którego wy nie znacie. Ja Go znam, bo od Niego jestem i On Mnie posłał». Zamierzali więc Go pojmać, jednakże nikt nie podniósł na Niego ręki, ponieważ godzina Jego jeszcze nie nadeszła.

 

Myśli na dziś

  1. Poznać Jezusa to pierwszy etap, wielu z nas poznało Go i wyznaje wiarę… jednak On sam oczekuje, iż odkryjemy w konsekwencji jego posłannictwo i pokochamy Boga, całym sercem, całą duszą, ze wszystkich sił…
  2. Wielkopostne dni, z każdą chwilą odkrywając wielkie tajemnice wiary, przypominają o tym pragnieniu Boga, zapraszają do pokonywania dystansu, który ciągle dzieli wyznawaną wiarę od życia wiarą.
  3. Odpowiedź udzielana Jezusowi, często nie będzie akceptowana przez nasze otoczenie, jednak niezmiennie to właśnie ja mam zaspokoić pragnienie

 

Zadanie na dziś

Odmów przykazanie miłości Boga i uczyń z niego rachunek sumienia na dzisiaj – czy faktycznie jest tak jak głoszą wymawiane słowa?