Rozważania – III tydzień okresu zwykłego – sobota

31 stycznia 2015

Ewangelia na dziśMk 4, 35-41

Przez cały dzień Jezus nauczał w przypowieściach. Gdy zapadł wieczór owego dnia, rzekł do nich: «Przeprawmy się na drugą stronę.» Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim.

Naraz zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź się już napełniała. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?» On wstał, rozkazał wichrowi i rzekł do jeziora: «Milcz, ucisz się!» Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.

Wtedy rzekł do nich: «Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?» Oni zlękli się bardzo i mówili jeden do drugiego: «Kim właściwie On jest, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?»

 

 Myśli na dziś

  1. Objawienie Bożej mocy, są oczekiwane przez człowieka, który nieustannie potrzebuje umocnienia i podparcia dla swej wiary – ich brak natomiast, nie oznacza absolutnie, że pozbawieni jesteśmy Bożej obecności.
  2. Często odnosząc się do naszych wrażeń i emocji, dajemy zwyciężyć się strachom i obawom, zapominając o ufności, więcej, zapominając często o doznanych wcześniej znakach Bożej opieki.
  3. «Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?» – to nie jest wyrzut urażonych ambicji, to cierpliwe przypomnienie, że bez względu na wszystko wszechmoc Boga ogarnia nasze życie nawet jeżeli nam ciągle wydaje się że Bóg zasnął na wezgłowiu i nie interesuje się naszym życiem.

 

Zadanie na dziś

Znajdź w niedzielę czas (może kilka chwil przed Mszą św.), aby w ciszy serca wzbudzić akt wiary i nadziei – szczególnie wobec tych wydarzeń w codzienności, które zdają się przerastać Twoje siły.

Rozważania – III tydzień okresu zwykłego – piątek

30 stycznia 2015

Ewangelia na dziśMk 4, 26-34

Jezus mówił do tłumów: «Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, on sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie. A gdy stan zboża na to pozwala, zaraz zapuszcza się sierp, bo pora już na żniwo».

Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki powietrzne gnieżdżą się w jego cieniu». 

W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją zrozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.

Myśli na dziś

  1. Dziś kolejna odsłona prawdy o relacjach między Bogiem a człowiekiem. Tym razem podkreślona zostaje strona zaangażowania Boga, który niezmiennie pozostaje źródłem łaski, początkiem wszelkiego dobra.
  2. Nie istnieje żadne dobro, którego nie chciałby i którego początkiem nie byłby Stwórca, to On pozwala rozwijać się naszemu zaangażowaniu.
  3. To jest banalne stwierdzenie, ale trzeba o nim pamiętać: nasze spotkanie z Bogiem, Królestwo Boże w nas, zaczyna się w codzienności i zwykłości naszego życia.

 

Zadanie na dziś

Zauważ i podziękuj za drobne sukcesy na duchowej drodze – za pojedyncze wysiłki, które dzięki Bożej łasce, przyniosły drobne owoce.

Rozważania – III tydzień okresu zwykłego – czwartek

29 stycznia 2015

Ewangelia na dziśMk 4, 21-25

Jezus mówił ludowi: «Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha».
I mówił im: «Uważajcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, pozbawią go i tego, co ma».

 Myśli na dziś

  1. Opisywane wczoraj, zaangażowanie Boga w troskę o przyjmujących Słowo, nie jest bezcelowe. Tam gdzie łaska przynosi owoce, tam szerzy się chwała Boga – blask rozświetla otoczenie.
  2. Jednak, nawet gdy mowa o owocowaniu Bożych darów, nie zmniejsza się współodpowiedzialność człowieka, który sam decyduje o dawaniu świadectwa, sam umieszcza świecę, na świeczniku lub w ukryciu.
  3. Precyzyjnie też określona zostaje nagroda, która pozostaje proporcjonalna do zaangażowania. To nie jest prosty handel, typu coś za coś, to raczej konkretne ukazanie wszystkich konsekwencji wejścia w zażyłą, rodzinną relację z Bogiem.

 

Zadanie na dziś

Zweryfikuj okazje, w których mogłeś dać świadectwo swej osobistej więzi z Jezusem. Na ile udawało się publicznie przyznać do własnej wiary?

Rozważania – III tydzień okresu zwykłego – środa

28 stycznia 2015

Ewangelia na dziśMk 4, 1-20

Jezus znowu zaczął nauczać nad jeziorem i bardzo wielki tłum ludzi zebrał się przy Nim. Dlatego wszedł do łodzi i usiadł w niej na jeziorze, a cały lud stał na brzegu jeziora. Uczył ich wiele w przypowieściach i mówił im w swojej nauce: «Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedno padło na drogę; i przyleciały ptaki, i wydziobały je. Inne padło na miejsce skaliste, gdzie nie miało wiele ziemi, i wnet wzeszło, bo gleba nie była głęboka. Lecz po wschodzie słońca przypaliło się i nie mając korzenia, uschło. Inne znów padło między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je, tak że nie wydało owocu. Inne w końcu padły na ziemię żyzną, wzeszły, wyrosły i wydały plon: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny». I dodał: «Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha».

A gdy był sam, pytali Go ci, którzy przy Nim byli, razem z Dwunastoma, o przypowieści. On im odrzekł: «Wam dana jest tajemnica królestwa Bożego, dla tych zaś, którzy są poza wami, wszystko dzieje się w przypowieściach, aby patrzyli oczami, a nie widzieli, słuchali uszami, a nie rozumieli, żeby się nie nawrócili i nie była im wydana tajemnica». I mówił im: «Nie rozumiecie tej przypowieści? Jakże zrozumiecie inne przypowieści? 

Siewca sieje słowo. A oto są ci posiani na drodze: u nich sieje się słowo, a skoro je usłyszą, zaraz przychodzi szatan i porywa słowo zasiane w nich. Podobnie na miejscach skalistych posiani są ci, którzy, gdy usłyszą słowo, natychmiast przyjmują je z radością; lecz nie mają w sobie korzenia i są niestali. Gdy potem przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamują. Są inni, którzy są zasiani między ciernie: to są ci, którzy słuchają wprawdzie słowa, lecz troski tego świata, ułuda bogactwa i inne żądze wciskają się i zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. W końcu na ziemię żyzną zostali posiani ci, którzy słuchają słowa, przyjmują je i wydają owoc: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny».

 Myśli na dziś

  1. Jedna z nielicznych przypowieści, które otrzymują jednoznaczna interpretację z pierwszej ręki.
  2. Kategorie odbiorców Słowa, pozostają aktualne do dziś, bo nawet jeżeli zmieniają się mechanizmy zagrożeń, to sens pozostaje ten sam – łatwo jest z różnych powodów utracić dar Boga.
  3. Szczególny przywilej ucznia Jezusa, aby otrzymać zrozumienie Słowa Bożego, aby zagrożenie utraty stało się jak najmniejsze. Bóg sam angażuje się w ochronę i troskę wobec tej ziemi, która ma przyjąć ziarno.

 

Zadanie na dziś

Zweryfikuj swoje dotychczasowe wysiłki wkładane w poznanie Słowa Bożego i jego wprowadzanie w życie.

Rozważania – III tydzień okresu zwykłego – wtorek

27 stycznia 2015

Ewangelia na dziśMk 3, 31-35

Nadeszła Matka Jezusa i bracia i stojąc na dworze, posłali po Niego, aby Go przywołać. Właśnie tłum ludzi siedział wokół Niego, gdy Mu powiedzieli: «Oto Twoja Matka i bracia na dworze pytają się o Ciebie.

Odpowiedział im: «Któż jest moją matką i którzy są braćmi?» I spoglądając na siedzących dokoła Niego rzekł: «Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Bożą, ten Mi jest bratem, siostrą i matką».

Myśli na dziś

  1. Zaskakująca reakcja Jezusa, która staje się zrozumiała gdy spróbujemy przyjąć Jego hierarchię wartości, gdzie głoszenie Ewangelii jest zadaniem najważniejszym.
  2. Jest to też nobilitacja uczniów, nie są już tylko dodatkiem do działalności Nauczyciela, stają się Jego domownikami, rodziną, wchodząc w relacje niezwykle osobiste i zobowiązujące.
  3. W tym kontekście, sformułowania typu: jesteśmy dziećmi Bożymi, braćmi Jezusa nabierają zupełnie nowego brzmienia – to nie jakieś grzecznościowe zwroty, ale autentyczne miejsce w relacji z Bogiem. Dziecko Boże to zobowiązujący tytuł.

 

Zadanie na dziś

Przypomnij sobie dzisiaj datę swego Chrztu, jeżeli to możliwe znajdź czas, aby odwiedzić miejsce Chrztu Świętego, wspomnij w modlitwie o Rodzicach Chrzestnych i Szafarzu sakramentu.

Rozważania – III tydzień okresu zwykłego – poniedziałek

26 stycznia 2015

Ewangelia na dziśŁk 10, 1-9

Spośród swoich uczniów wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. 

Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.

Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: „Pokój temu domowi!” Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was.
W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę.
Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: „Przybliżyło się do was królestwo Boże”.»

Myśli na dziś

  1. Współpraca z Panem Bogiem jest przywilejem, którym On sam obdarza i związana jest zawsze z konkretnym zadaniem. Choć błędem jest wyobrażenie, często powtarzane, że jesteśmy tylko, jakimś trybikiem, w Bożych planach.
  2. Powołanie związane jest z niezwykle samodzielnym zaangażowaniem w niesienie Bożej łaski – innymi słowy dar nie pochodzi od współpracownika Boga, ale sposób, w jaki go przekaże, pozostaje jego odpowiedzialnością.
  3. Angażując się w tę współpracę, otrzymuje się istotne umocnienie, mianowicie włączenie do wspólnoty – posłany nie może być WĘDROWCEM BEZ CELU – jego zadaniem jest trwać wśród ludzi, do których go posłano.

 

Zadanie na dziś

Poświęć w codziennej modlitwie szczególną chwilę na wstawianie się za tą wspólnotą w której Cię Pan postawił (rodzina, parafia, wspólnota formacyjna, otoczenie pracy itp.)

Rozważania – II tydzień okresu zwykłego – sobota

24 stycznia 2015

Ewangelia na dziśMk 3, 20-21

Jezus przyszedł do domu, a tłum znów się zbierał, tak, że nawet posilić się nie mogli. Gdy to posłyszeli Jego bliscy, wybrali się, żeby Go powstrzymać. Mówiono bowiem: «Odszedł od zmysłów.»

 Myśli na dziś

  1. Dzisiejsza Ewangelia zapisuje przedziwne sprzeczności: z jednej strony tam gdzie jest autentycznie głoszona Dobra Nowina, tam zawsze zbierają się tłumy złaknione Słowa i łaski; a z drugiej, ten kto niesie Ewangelię często wydaje się szaleńcem, którego trzeba powstrzymać, bo nie przystaje do tego świata.
  2. Doświadczenie pokazuje, że tak dzieje się na każdym etapie historii zbawienia, co oznacza też, że nie należy się spodziewać, iż będzie inaczej gdy odważymy się w naszym życiu dać świadectwo prawdzie Ewangelii.
  3. Tym bardziej potrzebujemy umocnienia sakramentami, modlitwą i wstawiennictwem wspólnoty… aby w samotności nie przerazić się, ani napierających tłumów, ani też „roztropnych powstrzymywaczy”

 

Zadanie na dziś

W codziennej modlitwie poproś Boga o odwagę życia z godnie z Dobrą Nowiną, świadczenia o niej i głoszenia prawdy Ewangelii.

Rozważania – II tydzień okresu zwykłego – piątek

23 stycznia 2015

Ewangelia na dziśMk 3,13-19

Jezus wyszedł na górę i przywołał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do Niego. I ustanowił Dwunastu, aby Mu towarzyszyli, by mógł wysyłać ich na głoszenie nauki, i by mieli władzę wypędzać złe duchy.

Ustanowił więc Dwunastu: Szymona, któremu nadał imię Piotr; dalej Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba, którym nadał przydomek Boanerges, to znaczy synowie gromu; dalej Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Gorliwego i Judasza Iskariotę, który właśnie Go wydał.

Myśli na dziś

  1. ..których sam chciał… wybór Jezusa jest całkowicie autonomiczny – jesteśmy powoływani do różnych zadań, nie dlatego że wypracowujemy to sobie, ale dlatego, że Bóg zaszczyca nas swoim planem.
  2. Konsekwentnie też, musimy pamiętać, że nie wszystko z tego planu, musi budzić nasz bezkrytyczny entuzjazm, ale wszystko jest istotną częścią drogi chrześcijanina i zawsze domaga się osobistej i wolnej zgody.
  3. Nawet jeżeli w naszych ocenach, niektóre powołania wydają się być bardziej zaszczytne niż inne, warto przypomnieć sobie, że żaden z wymienionych Apostołów, nie miał życia usłanego różami.

 

Zadanie na dziś

Dziś jest dobra okazja, aby poddać weryfikacji sposób w jaki realizujesz własne powołania, którym zostałeś obdarzony.

Rozważania – II tydzień okresu zwykłego – czwartek

22 stycznia 2015

Ewangelia na dziśMk 3, 7-12

Jezus oddalił się ze swymi uczniami w stronę jeziora. A szło za Nim wielkie mnóstwo ludu z Galilei. Także z Judei, z Jerozolimy, z Idumei i Zajordania oraz z okolic Tyru i Sydonu szło do Niego mnóstwo wielkie na wieść o Jego wielkich czynach. Toteż polecił swym uczniom, żeby łódka była dla Niego stale w pogotowiu ze względu na tłum, aby się na Niego nie tłoczyli.

Wielu bowiem uzdrowił i wskutek tego wszyscy, którzy mieli jakieś choroby, cisnęli się do Niego, aby się Go dotknąć. Nawet duchy nieczyste, na Jego widok, padały przed Nim i wołały: «Ty jesteś Syn Boży». Lecz On surowo im zabraniał, żeby Go nie ujawniały.

 Myśli na dziś

  1. Jedni idą za Jezusem, bo odnoszą z tego jakąś wymierną korzyść (uzdrowienie, uwolnienie od zła itp.), inni bo zachwycili się nauką, którą głosi, jeszcze inni z ciekawości… nie brakuje właściwie żadnej motywacji
  2. Jezus zaś nie odtrąca nikogo, nie wartościuje motywów – pozwala słuchać każdemu – obdarzając łaską.
  3. To dlatego w Kościele często stają obok siebie zarówno ci, którzy zaledwie usłyszeli o Jezusie i ci, którzy daleko już zaszli na duchowych drogach – każdego z nich Jezus dostrzega i każdego prowadzi – i nie ma specjalnego sensu na własną rękę oceniać kogokolwiek, skoro każdy jest Bożym wybrańcem.

 

Zadanie na dziś

Podczas modlitwy wieczornej, w sposób szczególny pomódl się za tego człowieka, który najbardziej działa ci na nerwy  w parafialnej wspólnocie.

Rozważania – II tydzień okresu zwykłego – środa

21 stycznia 2015

Ewangelia na dziśMk 3, 1-6

W dzień szabatu Jezus wszedł do synagogi. Był tam człowiek, który miał uschłą rękę. A śledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, żeby Go oskarżyć.

On zaś rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: «Stań tu na środku». A do nich powiedział: «Co wolno w szabat: uczynić coś dobrego czy coś złego? Życie ocalić czy zabić?» Lecz oni milczeli. Wtedy spojrzawszy wkoło po wszystkich z gniewem, zasmucony z powodu zatwardziałości ich serca, rzekł do człowieka: «Wyciągnij rękę». Wyciągnął i ręka jego stała się znów zdrowa.

A faryzeusze wyszli i ze zwolennikami Heroda zaraz odbyli naradę przeciwko Niemu, w jaki sposób Go zgładzić.

 Myśli na dziś

  1. Kolejne pouczenie dotyczące sposobu interpretacji Bożych przykazań – Jezus podaje istotne kryterium, jakim jest miłość bliźniego.
  2. Zasady nie ulegają zmianie – dzień święty, nadal pozostaje czasem uprzywilejowanym, ale dobro drugiego człowieka staje się podstawowym punktem odniesienia dla podejmowanych w tym dniu działań.
  3. Oddawanie czci Bogu – co jest najważniejszym i uprzywilejowanym zadaniem świętowania chrześcijanina – nie może być naznaczone egoizmem i skoncentrowaniem na sobie. Jezus zaprasza, aby dostrzec, że miłość Boga autentycznie przyjmowana, promieniuje otwartością i miłością wobec bliźniego – to inna forma zapisu przykazania miłości.

 

Zadanie na dziś

Spróbuj poszukać wokół siebie możliwości bezinteresownego obdarowania jakimś dobrem – ofiarując swój dar, wzbudź intencję oddania przez ten czyn chwały Bogu.