Rozważania – oktawa Bożego Narodzenia – środa

31 grudnia 2014

Ewangelia na dziśJ 1, 1-18

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. 

Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, 

a bez Niego nic się nie stało, co się stało. 

W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. 

Pojawił się człowiek posłany przez Boga, Jan mu było na imię. 

Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o Światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. 

Nie był on światłością, lecz posłanym, aby zaświadczyć o Światłości. 

Była Światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. 

Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. 

Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. 

Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego, którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. 

Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami. 

I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. 

Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: «Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył.

Myśli na dziś

  1. Znany hymn o Słowie, przypomina nam, że Pan Bóg od początku pragnie szczęścia człowieka, dlatego od początku przygotował przyjście swojego Syna .
  2. Jednak przyjście Jezusa nie jest jednostronnym działaniem Boga, bo do tego spotkania zostaje zaproszony człowiek – wyniesiony do godności dziecka Bożego .
  3. W nostalgicznym nieco klimacie końca roku, warto spoglądać na życie w blasku Bożej łaski, odczytując Jego dary, którymi nas obdarza w codzienności.

 

Zadania na dziś

Znajdź czas na dziękczynienie i uwielbienie Boga w ostatnich godzinach tego roku

Rozważania – oktawa Bożego Narodzenia – wtorek

30 grudnia 2014

Ewangelia na dziśŁk 2, 36-40

Gdy Rodzice przynieśli Dzieciątko Jezus do świątyni, była tam prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. 

Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy. 

A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta Nazaret. 

Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Myśli na dziś

  1. W doświadczenie duchowe Bożego Narodzenia wpisują się różne ludzkie historie, wszystkie jednak mogą wpleść się w uwielbienie Boga i głoszenie Jego Ewangelii.
  2. Przykład nieznanej nikomu staruszki, ukazuje że owo spotkanie z Bogiem nie jest zarezerwowane na specjalne okoliczności, ale jest odpowiedzią na ludzkie oczekiwanie.
  3. Bóg w Jezusie przyjmując człowieczeństwo, jest niezwykle konsekwentny, nawet w szczegółach, ograniczając swą wszechmoc do zwykłego procesu wychowania i uczenia się.

 Zadanie na dziś

W perspektywie końca roku, przeżyj się temu okresowi pod kontem własnego poszukiwania Boga i otwartości na jego działanie.

Rozważania – oktawa Bożego Narodzenia – poniedziałek

29 grudnia 2014

Ewangelia na dziśŁk 2, 22-35

Gdy upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. 

A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: 

«Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu 

w pokoju, według Twojego słowa. 

Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, 

któreś przygotował wobec wszystkich narodów: 

światło na oświecenie pogan 

i chwałę ludu Twego, Izraela». 

A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».

Myśli na dziś

  1. Wydarzenie związane z tradycją nakazującą rytualne oczyszczenie kobiety po połogu i wykupienie ofiarą pierworodnego syna, przekształca się w objawienie Bożego Syna w domu Jego ojca.
  2. Objawienie prawdy o Jezusie dokonuje się stopniowo, również naszym sercom w różnym tempie przychodzi przyjmować Bożą miłość.
  3. Jednak nigdy takie spotkanie nie pozostaje bez znaczenia dla człowieka, nawet jeżeli konsekwencje rozłożone są w czasie.

 

Zadania na dziś

Znajdź chwilę, na adorację Najświętszego Sakramentu, aby przynieść do Domu Ojca kawałek swojego życia.

Rozważania – IV tydzień Adwentu – wtorek

23 grudnia 2014

Ewangelia na dziś – Łk 1, 57-66

Dla Elżbiety zaś nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: «Nie, lecz ma otrzymać imię Jan». Odrzekli jej: «Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię». Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: «Jan będzie mu na imię». I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: «Kimże będzie to dziecię?» Bo istotnie ręka Pańska była z nim. 

Myśli na dziś

  1. Gdy realizują się Boże obietnice, nie od razu i nie wszyscy, odkrywają ich znaczenie – najczęściej potrzeba czasu, aby do człowieka dotarł ogrom Bożej łaski.
  2. Za każdym razem jednak, wspólna historia Boga i człowieka domaga się wierności i konsekwencji do końca, niestety niewierność w ostatnim kroku niszczy całą drogę.
  3. Jednakże gdy przeżywamy naszą osobistą historię z Bogiem, jednego możemy być pewni, mianowicie wierności Boga, który zawsze dotrzymuje swych obietnic.

 

Zadania na dziś

  1. Konieczny jest też rachunek niepowodzeń: z niedotrzymanych zobowiązań adwentowych, lenistwa w pracy nad sobą , zmarnowanych okazji do dobra (sięgnij do spisanych na początku Adwentu postanowień).
  2. W dzisiejszej modlitwie wieczornej skoncentruj się na akcie pokuty, przepraszając za to co z Twojej winy zaniedbałeś
  3. Zaplanuj dalsza pracę – to czego nie zrobiłeś w tym czasie ciągle czeka na zrobienie, a nie ma sensu odkładać tego na następny Adwent.

Rozważania – IV tydzień Adwentu – poniedziałek

22 grudnia 2014

Ewangelia na dziś – Łk 1, 46-56

W owym czasie Maryja rzekła: 

«Wielbi dusza moja Pana, 

i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. 

Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. 

Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, 

gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. 

Święte jest Jego imię – 

a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co się Go boją. 

On przejawia moc ramienia swego, 

rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich. 

Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych. 

Głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia. 

Ujął się za sługą swoim, Izraelem, 

pomny na miłosierdzie swoje – 

jak przyobiecał naszym ojcom – 

na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki». 

Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu. 

Myśli na dziś

  1. Maryja nie jest poetką, która dobiera słowa, aby ładnie wyrazić swą myśl, jest zakochaną Oblubienicą, która nie może milczeć w obecności swojego Oblubieńca.
  2. Gdy uczciwie odkrywamy we własnym życiu działanie Pana Boga, musi zachwycić, to jak szczodrze i w nadmiarze, zaspakaja On nasze potrzeby,
  3. Choć czas Adwentu dobiega końca, to jednak Pan nie zaprzestaje napełniać nas swoją łaską.

 

Zadania na dziś

  1. Najwyższy czas na podsumowania, zacznij od tego co udało się osiągnąć: zrealizowane postanowienia, podejmowane wysiłki, itp.
  2. W modlitwie wieczornej odmów Magnificat (hymn z dzisiejszej Ewangelii) dziękując Panu Bogu za to co się udało.
  3. Podziękuj też ludziom, którzy ewentualnie pomogli Tobie w dobrym dziele

Rozważania – III tydzień Adwentu – sobota

20 grudnia 2014

Ewangelia na dziś – Łk 1, 26-38

Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: «Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, ».

 Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca». Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?» Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego». Na to rzekła Maryja: «Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!» Wtedy odszedł od Niej anioł.

Myśli na dziś

  1. To wielkie – ciche spotkanie, tak brzemienne w skutki, pozostaje najintymniejszą chwilą kontaktu między Bogiem a człowiekiem – spotkaniem woli Stwórcy i stworzenia.
  2. Pan Bóg w swej wszechmocy zdecydował o pochyleniu się nad człowiekiem, wchodzi z nim w dialog – objawia swą wolę, wyjaśnia ją, uzasadnia i czeka na odpowiedź.
  3. Bóg staje się Emmanuelem – Bogiem z nami – tzn. że nadchodzący czas jest szczególną okazją, aby na taką bliskość odpowiedzieć, aby się nią ucieszyć, nie tle przeżyć co odkryć.

 

Zadania na dziś

Dziś weekendowo tylko jedno zadanie:

Odważ się zaplanować swoje relacje z Panem Bogiem po czasie Adwentu: wyznacz sobie czas na modlitwę, na regularną spowiedź, czytanie Pisma Świętego. Niech to będą plany racjonalne, dobrze przemyślane, ale konkretne.

Rozważania – III tydzień Adwentu – piątek

19 grudnia 2014

Ewangelia na dziś – Łk 1, 5-25

Za czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan, imieniem Zachariasz, z oddziału Abiasza. Miał on żonę z rodu Aarona, a na imię było jej Elżbieta. Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga i postępowali nienagannie według wszystkich przykazań i przepisów Pańskich. Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna; oboje zaś byli już posunięci w latach.

Kiedy w wyznaczonej dla swego oddziału kolei pełnił służbę kapłańską przed Bogiem, jemu zgodnie ze zwyczajem kapłańskim przypadł los, żeby wejść do przybytku Pańskiego i złożyć ofiarę kadzenia. A cały lud modlił się na zewnątrz w czasie kadzenia. Naraz ukazał mu się anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia. Przeraził się na ten widok Zachariasz i strach padł na niego.  Lecz anioł rzekł do niego: «Nie bój się Zachariaszu! Twoja prośba została wysłuchana: żona twoja Elżbieta urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan. Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu z jego narodzenia cieszyć się będzie. Będzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie będzie i już w łonie matki napełniony będzie Duchem Świętym.  Wielu spośród synów Izraela nawróci do Pana, Boga ich; on sam pójdzie przed Nim w duchu i mocy Eliasza, żeby serca ojców nakłonić ku dzieciom, a nieposłusznych – do usposobienia sprawiedliwych, by przygotować Panu lud doskonały». Na to rzekł Zachariasz do anioła: «Po czym to poznam? Bo ja jestem już stary i moja żona jest w podeszłym wieku». Odpowiedział mu anioł: «Ja jestem Gabriel, który stoję przed Bogiem. A zostałem posłany, aby mówić z tobą i oznajmić ci tę wieść radosną.  A oto będziesz niemy i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, bo nie uwierzyłeś moim słowom, które się spełnią w swoim czasie».

Lud tymczasem czekał na Zachariasza i dziwił się, że tak długo zatrzymuje się w przybytku. Kiedy wyszedł, nie mógł do nich mówić, i zrozumieli, że miał widzenie w przybytku. On zaś dawał im znaki i pozostał niemy. A gdy upłynęły dni jego posługi kapłańskiej, powrócił do swego domu.

Potem żona jego, Elżbieta, poczęła i pozostawała w ukryciu przez pięć miesięcy. «Tak uczynił mi Pan – mówiła – wówczas, kiedy wejrzał łaskawie i zdjął ze mnie hańbę w oczach ludzi».

Myśli na dziś

  1. Historia konkretnego dziecka, który miał się stać Prorokiem – ważna jak historia każdego, ale też pokazuje jak bardzo Bóg chce potrzebować człowieka.
  2. Zwiastowanie, choć tak bardzo różne od tego maryjnego, to jednak opisane na podobnym dramacie spotkania między tym co wymierne i ziemskie z tym co nadprzyrodzone i Boże.
  3. Zawsze też wspólną cechą takich spotkań, gdy Bóg objawia się, pozostaje; zdumienie, zaskoczenie… niewypowiedziany zachwyt, który łatwo pomylić z przerażeniem.

 

Zadania na dziś

  1. Zastanów się nad swoim powołaniem, jak je odczytujesz dzisiaj, jak je realizujesz … gdzie odszedłeś od ideału?
  2. Podejmij dzisiejszy post piątkowy w intencji jak najlepszego realizowania woli Boga we własnym życiu.
  3. Jeżeli dotyka Cię zniechęcenie, zwątpienie w to co robisz jak przeżywasz swoje życie – zafunduj sobie dłuższą chwilę adoracji przed Najświętszym Sakramentem, aby tym niepokojem podzielić się z Panem.

Rozważania – III tydzień Adwentu – czwartek

18 grudnia 2014

Ewangelia na dziś – Mt 1, 18-24

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha ŚwiętegoMąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnieGdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów». A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: „Bóg z nami”. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.

Myśli na dziś

  1. Doświadczenie Świętej Rodziny, a może lepiej powiedzieć świętego narzeczeństwa, jest bardzo intymne, jednak staje się objawieniem działania Boga, który zaprasza człowieka do współodpowiedzialności za dzieło zbawienia.
  2. Zgoda Józefa była tak samo konieczna, jak zgoda Maryi, a Bóg z wielką delikatnością tłumaczy zaskoczonemu człowiekowi swe wielki zamysły.
  3. Historia Jezusa to nie jest opowieść z cyklu biografie wielkich ludzi, to doświadczenie konkretnych, niekiedy dramatycznych decyzji – bo współpraca z Bogiem, to nigdy nie jest zadanie łatwe.

 

Zadania na dziś

  1. Warto dzisiaj z wdzięcznością pomyśleć o Rodzicach i o ich decyzji przyjęcia Twojego życia (wdzięczność pomaga być wyrozumiałym wobec ich słabości)
  2. Jeśli jesteś rodzicem, konkretnym aktem woli, powierz Panu Bogu swe wysiłki wychowawcze.
  3. Myśląc o upominkach na Boże Narodzenie, poszukaj wokół  siebie ludzi, którzy niczego nie dostaną – może warto na to zareagować.

Rozważania – III tydzień Adwentu – środa

17 grudnia 2014

Ewangelia na dziś – Mt 1, 1-17

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Ezrona; Ezron ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse ojcem króla Dawida.

Dawid był ojcem Salomona, a matką była [dawna] żona Uriasza. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Ezechiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego. 
Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.
Tak więc w całości od Abrahama do Dawida jest czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń.

 Myśli na dziś

  1. Rozpoczyna się w liturgii czas bezpośredniego przygotowania do obchodzenia pamiątki Bożego Narodzenia – wydarzenie sprzed tysięcy lat, przemienia realnie także naszą teraźniejszość.
  2. Za każdym z wymienionych imion kryje się konkretna biografia, mniej lub bardziej znana, stanowiąca kolejny etap przygotowania do pełni czasów.
  3. Zakorzenienie w historii świadczy o tym, że dzieło Wcielenia dotyczy całego doświadczenia ludzi – Jezus jest zbawicielem przeszłości i przyszłości, swoją łaską dotyka każdego, również ciebie i mnie.

 

Zadania na dziś

  1. Sięgnij dzisiaj do wspomnień, spójrz na swoją genealogię i w modlitwie podziękuj za dobro, które z tej przeszłości dociera do ciebie.
  2. Może też potrzebny jest akt wybaczenia, za to co w tej, dostępnej twojej pamięci, historii było złe?
  3. W modlitwie zatrzymaj się dzisiaj szczególnie na modlitwie za Twoich zmarłych – proś dla nich o łaskę życia wiecznego.

Rozważania – III tydzień Adwentu – wtorek

16 grudnia 2014

Ewangelia na dziś – Mt 21, 28-32

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: «Co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: „Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy!” Ten odpowiedział: „Idę, panie!”, lecz nie poszedł. Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: „Nie chcę”. Później jednak opamiętał się i poszedł. Któryż z tych dwóch spełnił wolę ojca?» Mówią Mu: «Ten drugi». Wtedy Jezus rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wyście mu nie uwierzyli. Celnicy zaś i nierządnice uwierzyli mu. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć. 

Myśli na dziś

  1. Cierpliwość Boga pozwala każdemu z nas dorastać do Jego świętej woli, rozpoznawać ją i wreszcie podejmować odważną decyzję jej realizacji.
  2. Owa Boża pedagogia nie dopasowuje celów do słabości człowieka, ale czeka, aż słabość człowieka pozwoli mu osiągnąć wyznaczony cel.
  3. To dlatego czasy specjalne w roku liturgicznym, takie jak Adwent, powtarzają się cyklicznie, zapraszając do weryfikowania własnej słabości.

 

Zadania na dziś

  1. Poszukaj właściwego rachunku sumienia – dostosowanego do wieku, stanu i okoliczności życia.
  2. Zaplanuj konkretny czas i miejsce na rachunek sumienia, postaraj się żeby nikt wtedy nie przeszkadzał, żeby możliwie nic Cię nie rozpraszało itp.
  3. Czas na zaplanowanie adwentowej spowiedzi – wybierz konkretną datę – najlepiej jeszcze w tym tygodniu.